Լաուրա Պերգոլիցի. Laura Pergolizzi. LP

(ծնվ 1981թ., ԱՄՆ)


Կորցնելով

Մի օր, երբ մեծանաս մի քիչ, դառնաս ավելի պարզ, խելքի գաս,
կհասկանա՞ս՝ ինչի միջով անցանք, որ դառնանք էն, ինչ ենք

մոխիրների միջով, վայրիվերումների ու քնքշության
և թախծելով օրերի համար, որ չպարտվեցինք
շատ տարիներ առաջ...

Սիլվիա Փլաթ. Sylvia Plath

(1932-1963թթ., Անգլիա)

Չբեր կինը

Սնամեջ, ինչպես արձագանքը չնչին ոտնաձայնի,
թանգարան, ուր չկան արձաններ ու սյուներ, կամարներ, սրահներ բոլորակ:
Իմ բակում մի շատրվան է թռչում վեր ու վար՝ սուզվելով ինքն իր մեջ՝
սրտով՝ միանձնուհի, աչքով՝ կույր, աշխարհի հանդեպ: Մարմարե շուշաններ,
որ արտաշնչում են գունատությունը, ինչպես բույր:

Ջինըն Վըրլի. Jeanann Verlee

jeanannverlee.com
Պոետ, ապրում է Նյու Յորքում: Հարցազրույցներից մեկում խոսում է իր թևերի դաջվածքների մասին, պարզվում է՝ իր սիրած պոետների տողերն են: Ահավասիկ, մի մասը՝
Ես ես-երի քաղաք եմ: (Մարթի ՄքՔոնըլ)
Մեր բերանները գերեզմանատներ են: (Էբընի Հոգան)
Երրորդ ձայնը ճիչն է: 
(Ռոբին Դեվիդսըն)
Փորձել պահել լուսնին, որովհետև այն միակն է, որ ձեռքեր չունի: (Իր տողն է)
Ես կորսետ եմ ու կարմիր: (Էնջըլ Նաֆիս)

Սիրած բառը ինքնավարն է, սիրած մուլտֆիլմը՝ «Եռյակը Բելվիլից»: Ութը տարի շարունակ գլխավորել է «Քաղաքային պոեզիա: Ծափահարություններ» ակումբը, որը կազմակերպում էր պոեզիայի ընթերցումներ ու պերֆորմանսներ: Հանդես է եկել Հյուսիսային Ամերիկայի թատրոններում, գրադարաններում, գրախանութներում, դպրոցներում ու բարերում: Սիրում է պուտիկավոր շորեր: Համբուրել է ռոթվեյլեր տեսակի շան: Եվ ինչպես նշում է իր բոլոր կենսագրականների վերջում, (որտեղ, ի դեպ, բացակայում են տարեթվերը), նա հավատում է քեզ:



Խելագարությունն իբրև հարցական նշան
Քիմբերլի Գրեյին

որովհետև մարմինդ ցնցվում է դեռ, անգամ ամուսնուդ տակ
որովհետև մեծանում է սրտխփոցիդ հաճախությունը, ինչևէ
որովհետև մարմինդ պերմանենտ սահմանում է ռեկորդներ լինելիության
որովհետև դաջվածքներն ու սպիները դաստակիդ ու եղունգները ոտքիդ շատ դանդաղ են աճում
որովհետև սա մի մասն է պատմության
որովհետև մենք մի մասն ենք պատմության ու շարունակում ենք լինել
որովհետև պիկ ժամին մետրոն նմանում է ականապատ դաշտի
որովհետև դու կորցրել ես հաշվարկը ժամերի, երբ մարմինդ քո մարմինը չի միայն

Թեդ Հյուզ. Ted Hughes

(1930-1998թթ. Անգլիա)
Թեդ Հյուզն ու Սիլվիա Փլաթը, 1958թ., լուսանկարիչ՝ Ջեյմս Ֆ. Քոյն
Քննադատների կարծիքով նա իր սերնդի լավագույն և 20-րդ դարի մեծագույն պոետներից մեկն էր: Ամուսնությունը Սիլվիա Փլաթի հետ առաջացրեց մի շարք վեճեր ֆեմինիստների և Փլաթի երկրպագուների հետ: 1998թ. հրատարակված «Ծննդյան նամակներ» բանաստեղծությունների գիրքն իրենց խճճված ու բարդ հարաբերությունների մասին էր, ուր անուղղակի խոսվում էր Սիլվիայի ինքնասպանության մասին: «Վերջին նամակը» նկարագրում է Սիլվիայի մահվանից երեք օր առաջ տեղի ունեցած դեպքերը: Բանաստեղծությունը հայտնաբերվել է 2010թ.:



Վերջին նամակը

Ի՞նչ կատարվեց այդ գիշեր: Քո վերջին գիշերը:
Երկակի, եռակի քողազերծումն
Ամեն ինչի: Երեկոյան կողմ՝ ուրբաթ օրը,
Քեզ վերջին անգամ էի ողջ տեսնում:
Այրեցի նամակդ մոխրամանում
Տարօրինակ այդ ժպիտով: Փչացրե՞լ էի ծրագիրդ:

Էնն Սեքսթըն. Anne Sexton

(1928-1974թթ. ԱՄՆ)


Սիլվիայի մահը
Սիլվիա Փլաթի համար

Օ, Սիլվիա, Սիլվիա,
մեռած արկղի հետ՝ մեջը քար ու գդալ
երկու երեխայի՝ երկնաքար երկու
թափառումդ կորցրած խաղասենյակում պուճուր,
բերանդ՝ թղթի մեջ,
գերաններին տանիքի, համր աղոթքում

(Սիլվիա, Սիլվիա
Ու՞ր գնացիր
կարտոֆիլի բերքատվության
ու մեղուներին ճիշտ պահելու մասին
Դևոնշիրից գրած 
այն նամակից հետո)